*Jacop riss, bu isim yabancı geliyor olabilir bana da yabancı geliyordu ama yabancı gelmemesi gereken bir isimdi,çok geç öğrendim bu isimi.

Şimdi neden yazıyorum diye sorabilirsiniz,bende cevabını hemen söylerim; duymamış olabileceklerinizi size söylemek için yazıyorum (duymuş da olabilirsiniz, o halde size kızarım burada daha önce duydunuz ama neden bana söylemediniz diye). yazmamın nedeni işte bu kadar açık ve net.bir şekilde duymamış olabileceklerinizi söyleme isteği (biraz garip oldu ama anladınız siz onu.)

Fotoğraf konusu konuştukça uzayan bir konu.Ancak fotoğraf denildiğinde akla sadece bir kare gelir. Olay bu kadar basittir aslında. Ancak pahalı makinalarla ismini söylemekte zorlandığım kahvelerimizi içerken fotoğrafı da meze ediyoruz kendimize.

Tabi ki bu olmamalı mı hayır olmalı.Ancak bunun dışında herkes koltuğunun altına fotoğraflarını alıp (koltukaltına alınan fotoğraflardan kasıt artık USB belleklerimiz) getirip onlar üstüne de konuşsak daha güzel olur sanki.

Fotoğrafta unutmamız gereken şey şu, fotoğraflarımız üzerinden konuşuyorsak, herkes kendi işlerini de yanında göstermeli ancak hep birlikte bir üretim süreci ile oluşan fotoğraflar da var artık günümüzde. Bir ad takmak gerekirse fotoğraf gezileri ile bir grup şeklinde çekilmiş fotoğraflar. Tabi ki de bunlar ilk zamanlar için en azından teknik konularda ki eksikleri kapatmak için güzel bir uygulama ama tüm hayatınız boyunca bu şekilde üretim yapıyorsanız, ürettiklerinizi konuşmak isterseniz de o geziye giden herkesi de yanınızda getirmelisiniz.

Ama o fotoğrafı sen çektiysen seninle o fotoğraf üzerinden konuşmak isterim.Sizinle konuşamam zaten, siz olduğunuz zaman çok cümle çıkar sizden.

Bazı topluluklar fotoğraf bir paylaşımdır cümlesini yanlış anlamış olsa gerek üretim aşamasında dahi birden çok kişi ile birlikte bir şeyler yapmaya çalışıyorlar.Oysa ki olay şu olmalı “bence” çekim aşamasında tek olmalısınız o zaman o sizin fotoğrafınız olur .Onun üstüne sizle konuşabiliriz ancak.Düşünsenize Kafka’nın her akşam yazarlar ve sanatçılar derneğine gidip toplantı yaptığını,üyelik aidatını her ay yatırdığını ve hafta sonları 25-30 kişi bir araya gelip sadece bir kitap yazdığını.

Başa dönüyor ve soruyorum bir daha Jacop riss’i artık tanıyor musunuz ? Nasıl yani hala mı bilmiyorsunuz ? (daha yazının en başından yazıyı simge durumuna getirip aratma motorundan hala bakmadıysanız işte geride kaldınız.).

Hollywood Land filminde de geçen bir replikle bir örttüm yazıyı ;
-Hadi, çalışın biraz. Olmaz mı?
-Capa, kaldır şu boktan fotoğraf makinasını.
-İşte bu kadar. "333" de.

*(Bknz:Jacop riss)
**(Bknz: Hollywood Land)